Najczęściej Zadawane Pytania

Praktycznie każda pora roku jest dobra na safari w Kenii. Najpopularniejsze sezony to połowa grudnia do połowy marca oraz sierpień do końca października — ze względu na Boże Narodzenie i ferie zimowe, a także letnie wakacje szkolne.

Coraz więcej podróżników odkrywa, że czerwiec i listopad to doskonałe miesiące, oferujące świetne możliwości obserwacji zwierząt przy znacznie mniejszej liczbie turystów. Kuldip's Touring Company Ltd oferuje również niektóre wycieczki ze znacznie obniżonymi — lub całkowicie zniesionymi — dopłatami za pokój jednoosobowy w kwietniu i maju. W tym okresie możemy również zaproponować atrakcyjne rabaty grupowe; skontaktuj się z nami, aby poznać szczegóły.

Miliony gnu i zebr zawsze przebywają gdzieś w ekosystemie Serengeti–Mara, jednak nie zawsze tworzą duże stada i nie zawsze są w ruchu. Ich przemieszczenia są w dużej mierze uzależnione od wzorców opadów, które mogą znacząco różnić się rok do roku.

Generalnie stada zaczynają przeprawiać się do Masai Mara w lipcu i kontynuują przez sierpień. Pozostają w tym rejonie do początku grudnia, kiedy podążają za deszczami na południe, z powrotem do Parku Narodowego Serengeti. Stada mogą przemieszczać się w długich, jednoszeregowych kolumnach lub tworzyć rozległe, falujące masy.

Tak. Każde safari można zarezerwować z wyłącznym użytkiem prywatnego pojazdu dla Twojej grupy. W przeliczeniu na osobę prywatne safari dla dwóch osób jest naturalnie droższe niż dołączenie do wyjazdu zbiorowego. Jednak w przypadku safari prywatnego koszt pojazdu i profesjonalnego kierowcy-przewodnika jest dzielony między wszystkich uczestników, co sprawia, że cena na osobę staje się coraz bardziej opłacalna wraz ze wzrostem liczby podróżnych.

Większość pojazdów safari może komfortowo pomieścić do siedmiu osób, jednak dla maksymalnego komfortu zalecamy sześć. Na specjalne życzenie — na przykład dla rodzin z dziećmi — możemy zabrać do ośmiu osób w jednym pojeździe.

Jeśli planujesz safari na wyłączność (indywidualne), możesz swobodnie zaprojektować dowolny program, w ramach ograniczeń logistycznych. Na tej stronie prezentujemy starannie wyselekcjonowany wybór naszych najpopularniejszych, sprawdzonych tras — jednak możemy zorganizować dowolną trasę w zależności od możliwości praktycznych i z przyjemnością omówimy oraz wycenimy Twoje szczególne wymagania.

Jeśli spotkasz dużego drapieżnika podczas pieszej wycieczki, nie uciekaj. Ucieczka może wywołać instynkt pogoni — a zwierzę biega co najmniej dwa razy szybciej od Ciebie. Jeśli jest Was dwoje lub więcej (co zawsze powinno być regułą, zwłaszcza w nocy), poruszajcie się blisko siebie; drapieżnik może wtedy postrzegać Was jako jednego dużego przeciwnika, a nie kilka małych.

Na terenie lodgy lub obozu drapieżnik, który się tam pojawia, zazwyczaj właśnie to robi — przemierza teren. Pozwól mu przejść i powoli się wycofaj. Następnie poinformuj strażnika lub pracownika o obecności drapieżników w okolicy i ostrzeż innych gości, aby trzymali się z dala.

Jeśli drapieżnik zbliża się do Ciebie, spraw, by wyglądać jak najgroźniej. Krzycz na niego stanowczo. Jeśli podejdzie zbyt blisko, rzuć kamieniami lub czymkolwiek, co masz pod ręką. Twoje bezpieczeństwo jest zawsze priorytetem.

Nie wysiadaj z pojazdu, jeśli kierowca-przewodnik nie powie, że jest to bezpieczne. W wielu parkach opuszczenie pojazdu jest nie tylko ryzykowne, ale stanowi również naruszenie przepisów parkowych. Istnieją wyznaczone miejsca — takie jak punkty widokowe i miejsca piknikowe — gdzie wysiadanie jest dozwolone.

Spotkanie zwierząt na piechotę to integralny element pieszego safari. Większość dzikich zwierząt oddali się, gdy tylko wyczuje Twoją obecność, co zazwyczaj następuje w sporej odległości — na ogół zbliżasz się do zwierząt bardziej pojazdem niż na piechotę.

Piesze safari w obszarach dzikiej przyrody powinny zawsze odbywać się w towarzystwie uzbrojonego rangera. Jeśli spacer odbywa się w pobliżu jezior lub rzek, gdzie mogą przebywać krokodyle, trzymaj się co najmniej pięć metrów od brzegu wody. Krokodyle są doskonale zamaskowane i mogą czaić się w wodzie, czekając na zdobycz na brzegu. Nigdy nie pozostawiaj dzieci bez opieki w pobliżu wody.

Twój kierowca-przewodnik dołoży wszelkich starań, abyś mógł obserwować pełny dramat afrykańskiego buszu — w tym drapieżniki polujące, zabijające ofiary lub żerujące. Jeśli akurat nie uda się tego zobaczyć, możesz natknąć się na padlinę lub ślady po polowaniu. To natura w swojej najdzikszej formie i nieodłączna część doświadczenia safari.

Jeśli wolisz unikać takich scen, po prostu daj znać swojemu przewodnikowi, a możesz odwrócić wzrok lub odjechać w inne miejsce.

Spotkanie węży podczas safari jest rzadkie. Większość gatunków oddali się, gdy tylko wyczuje Twoją obecność, więc zazwyczaj znikają, zanim zdążysz je dostrzec. Mimo to nie wszystkie tak robią — a niektóre wschodnioafrykańskie gatunki mają silnie działającą, a nawet śmiertelną jad.

Zawsze patrz, gdzie stąpasz, i używaj latarki podczas poruszania się na zewnątrz w nocy. Węże gryzą, ponieważ się boją lub czują zagrożenie — nie z agresji. Dla bezpieczeństwa trzymaj się co najmniej w odległości dwóch długości ciała węża od każdego osobnika, którego nie możesz rozpoznać jako nieszkodliwego, i odsuwaj się dalej, aby nie płoszyć zwierzęcia. Nigdy nie próbuj chwytać węża, jeśli nie masz doświadczenia, i nigdy nie podchodź do pozornie martwego węża — może wcale nie być martwy.

Jedyne węże w tym rejonie, które mogą traktować ludzi jako potencjalną zdobycz, to bardzo duże pytony, ale ich obserwacja jest rzadkością. Nigdy nie pozostawiaj dzieci bez opieki w obszarach, gdzie pythony są znane ze swojej obecności.

W porze suchej owadów jest stosunkowo mało. Ich liczba wzrasta podczas pory deszczowej — podobnie jak liczba pięknych gatunków, takich jak motyle. To samo dotyczy komarów, które mnożą się w ciepłych i wilgotnych środowiskach, są najliczniejsze w porze deszczowej, w pobliżu rzek i jezior oraz wzdłuż wybrzeża.

Komary mogące przenosić malarię są aktywne w nocy — stosuj odpowiednią profilaktykę przeciwmalaryczną i śpij pod moskitierą. Muchy tse-tse, aktywne w ciągu dnia, w bardzo rzadkich przypadkach mogą przenosić śpiączkę afrykańską. Ich ukąszenia są bolesne, co jest wystarczającym powodem, by je przeganiać lub wyganiac z pojazdu.